Λοιπόν, όπως ακριβώς το είχα διαβάσει σε ένα άρθρο που είχα παραθέσει και στα δεξιά links, την ιστορία την έχετε ξαναδεί, αλλά να πάτε να τη δείτε την ταινία. Σε 3D. Υπέροχος κόσμος, καταπληκτική δουλειά.
ΥΓ Νίκο, το Dolby 3D ήταν αυτό που νομίζαμε: διπλές συχνότητες για το κάθε ένα από τα κόκκινο, πράσινο, μπλε. Μια συχνότητα για το κάθε μάτι.
Δευτέρα 21 Δεκεμβρίου 2009
Men talk UDP, women talk TCP
Ο κατανοών κατανοείτω.¹
In other news, το καλύτερο όνομα ερασιτεχνικής ομάδας ποδοσφαίρου 5×5, όπως μου το μετέφερε ο νονός του Αλέξανδρου: Μπαρτσελιώμα.
¹ Άντε να βοηθήσω: ο άντρας μπορεί να πει μια στο τόσο «δεν ξέρω αν με πιάνεις», αλλά χέστηκε. Η γυναίκα έχει ανάγκη να υπάρχει μια σύνδεση, όπως και από συνεχή ACKs κάθε είδους, κι αν δεν πάρει, δεν πρόκειται να δώσει, εκτός αν είναι στα πρώτα της βήματα.
In other news, το καλύτερο όνομα ερασιτεχνικής ομάδας ποδοσφαίρου 5×5, όπως μου το μετέφερε ο νονός του Αλέξανδρου: Μπαρτσελιώμα.
¹ Άντε να βοηθήσω: ο άντρας μπορεί να πει μια στο τόσο «δεν ξέρω αν με πιάνεις», αλλά χέστηκε. Η γυναίκα έχει ανάγκη να υπάρχει μια σύνδεση, όπως και από συνεχή ACKs κάθε είδους, κι αν δεν πάρει, δεν πρόκειται να δώσει, εκτός αν είναι στα πρώτα της βήματα.
Κυριακή 13 Δεκεμβρίου 2009
Easy Money
Το κατέταξα στη λίστα με όσα μου άρεσαν, αλλά θα το παραθέσω κι εδώ:
Πώς να βγάλετε εύκολα μερικά δις δολάρια
Στην Ελλάδα, όπου δεν μπορεί να δουλέψει αυτό, μπορούμε να κάνουμε το εξής απλό: πας στα μεγαλύτερα ταμεία κοινωνικής ασφάλισης, κατά προτίμηση αυτά που ζορίζονται, βρίσκεις έναν μονόχνωτο υπάλληλο στο λογιστήριο, του ζητάς λίστα με τους συνταξιούχους του ταμείου με τις μεγαλύτερες απολαβές (παλιοί διευθυντάδες κτλ), και με τη συμφωνία ο μονόχνωτος να κανονίσει επί ένα χρόνο 10% της συντάξεως να το παίρνει εκείνος και 20% της συντάξεως να τα παίρνεις εσύ (ή η εταιρία σου), δολοφονείς τον συνταξιούχο.
Το ταμείο το συμφέρει, εσένα σε συμφέρει, τον συνταξιούχο όχι ιδιαίτερα, αλλά αν περίμενε να βγει στη σύνταξη για να αρχίσει να ζει, τότε δεν του αξίζει η ζωή.
Υπάρχουν διάφορες τεχνικές λεπτομέρειες/εμπόδια που πρέπει να ξεπεραστούν, αλλά θα τις συζητήσω μετά χαράς στα σχόλια με όποιον τυχόν ενδιαφερόμενο. Μόνο σοβαρές προτάσεις.
Πώς να βγάλετε εύκολα μερικά δις δολάρια
Στην Ελλάδα, όπου δεν μπορεί να δουλέψει αυτό, μπορούμε να κάνουμε το εξής απλό: πας στα μεγαλύτερα ταμεία κοινωνικής ασφάλισης, κατά προτίμηση αυτά που ζορίζονται, βρίσκεις έναν μονόχνωτο υπάλληλο στο λογιστήριο, του ζητάς λίστα με τους συνταξιούχους του ταμείου με τις μεγαλύτερες απολαβές (παλιοί διευθυντάδες κτλ), και με τη συμφωνία ο μονόχνωτος να κανονίσει επί ένα χρόνο 10% της συντάξεως να το παίρνει εκείνος και 20% της συντάξεως να τα παίρνεις εσύ (ή η εταιρία σου), δολοφονείς τον συνταξιούχο.
Το ταμείο το συμφέρει, εσένα σε συμφέρει, τον συνταξιούχο όχι ιδιαίτερα, αλλά αν περίμενε να βγει στη σύνταξη για να αρχίσει να ζει, τότε δεν του αξίζει η ζωή.
Υπάρχουν διάφορες τεχνικές λεπτομέρειες/εμπόδια που πρέπει να ξεπεραστούν, αλλά θα τις συζητήσω μετά χαράς στα σχόλια με όποιον τυχόν ενδιαφερόμενο. Μόνο σοβαρές προτάσεις.
Σάββατο 12 Δεκεμβρίου 2009
The_XX:Stars on Misfits
Ήθελα να πω ευχαριστώ στον μουσικό επιμελητή της σειράς “Misfits” που μου έδωσε το πάτημα για να εντοπίσω έναν ήχο που είχα ξανακούσει αλλά μου διέφευγε:
(Εννοείται, για όλους όσους με ξέρουν ή με έχουν καταλάβει, πως ακολουθεί τραγούδι για τρελό(λό) γλέντι(ντι) στην(την) πλατεία(τεία) του(του) χωριού(ριού) μας(μας). Έκο(έκο). Ζουρνάδες, νταούλια, καλαματιανό, τσάμικο, Νικ Κέιβ. Όσοι είστε αυτοκτονικοί, μην κάνετε κλικ να παίξει).
The XX - Stars
Πάτημα: κάποιο μέσο όπου μπορώ να πατήσω παύση για να σημειώσω τους στίχοι.
ΥΓ νομίζω πως έχω ξανακούσει και το “Intro” από το δίσκο τους. Μπορεί και σε κάτι τηλεοπτικό.
(Εννοείται, για όλους όσους με ξέρουν ή με έχουν καταλάβει, πως ακολουθεί τραγούδι για τρελό(λό) γλέντι(ντι) στην(την) πλατεία(τεία) του(του) χωριού(ριού) μας(μας). Έκο(έκο). Ζουρνάδες, νταούλια, καλαματιανό, τσάμικο, Νικ Κέιβ. Όσοι είστε αυτοκτονικοί, μην κάνετε κλικ να παίξει).
Πάτημα: κάποιο μέσο όπου μπορώ να πατήσω παύση για να σημειώσω τους στίχοι.
ΥΓ νομίζω πως έχω ξανακούσει και το “Intro” από το δίσκο τους. Μπορεί και σε κάτι τηλεοπτικό.
Παρασκευή 11 Δεκεμβρίου 2009
Επιτέλους καιρός για σκέψη
Ο μικρός, λόγω βήχα εξαιτίας της οριζοντίωσης, δεν πολυκοιμάται τις τελευταίες ημέρες. Πάλι με φώναξε από τις 15:50. Τον σήκωσα και καθόμασταν στο σαλόνι, όπου έκανε και αυτοχειρουργική επέμβαση: αφαίρεσε το νύχι του μεγάλου του ποδιού (είχε μαυρίσει από όταν είχε ρίξει μια κονσέρβα γάλα πάνω στο πόδι του και ήταν ο καιρός να φύγει το νύχι).
Έρχεται κι ο «παππού Θανάθη», οπότε πάω να δω τι κάνει ο Αλέξανδρος. Ήταν ξύπνιος. Τον φιλάω και του λέω «ήρθε κι ο παππούς Θανάσης.»
«Να σηκωθώ να του πω να μου φέρει ένα βιβλίο», λέει.
Σηκώνεται και κάθεται στη γωνία.
«Εγώ, μπαμπά, θα σκεφτώ λίγο πρώτα και μετά θα έρθω.»
Του λέω, «Θες να κάνεις τσίσα ή πριτς;»
«Όχι, να σκεφτώ.»
Τον αφήνω και πάω στο σαλόνι. Μετά από λίγο με φωνάζει: «Μπαμπά, σκέφτηκα!»
Πάω και του λέω: «Τι σκέφτηκες, παιδί μου;»
«Αύριο να σηκωθούμε να κυνηγήσουμε βουβάλια, να τα σφάξουμε και να τα φάμε!»
«Χμ… αύριο είναι η μέρα να κάνουμε μακαρόνια με κιμά. Λες να μη τα κάνουμε, δηλαδή;»
Η CPU χτυπάει ένα πανικόβλητο 100%, το ανεμιστηράκι παίρνει μπρος, σταματάει: «Όχι, όχι, άλλη μέρα λέω! Άλλη μέρα!»
Έρχεται κι ο «παππού Θανάθη», οπότε πάω να δω τι κάνει ο Αλέξανδρος. Ήταν ξύπνιος. Τον φιλάω και του λέω «ήρθε κι ο παππούς Θανάσης.»
«Να σηκωθώ να του πω να μου φέρει ένα βιβλίο», λέει.
Σηκώνεται και κάθεται στη γωνία.
«Εγώ, μπαμπά, θα σκεφτώ λίγο πρώτα και μετά θα έρθω.»
Του λέω, «Θες να κάνεις τσίσα ή πριτς;»
«Όχι, να σκεφτώ.»
Τον αφήνω και πάω στο σαλόνι. Μετά από λίγο με φωνάζει: «Μπαμπά, σκέφτηκα!»
Πάω και του λέω: «Τι σκέφτηκες, παιδί μου;»
«Αύριο να σηκωθούμε να κυνηγήσουμε βουβάλια, να τα σφάξουμε και να τα φάμε!»
«Χμ… αύριο είναι η μέρα να κάνουμε μακαρόνια με κιμά. Λες να μη τα κάνουμε, δηλαδή;»
Η CPU χτυπάει ένα πανικόβλητο 100%, το ανεμιστηράκι παίρνει μπρος, σταματάει: «Όχι, όχι, άλλη μέρα λέω! Άλλη μέρα!»
Τρίτη 8 Δεκεμβρίου 2009
Φήμες (λόγια, λόγια, λόγια, λόγια ψεύτικα)
Δευτέρα 30 Νοεμβρίου 2009
Μύθοι για την εποχή μας
Πρόσφατα η κουμπάρα μου μου επέστρεψε ένα από τα αντίτυπά μου του «Μύθοι για την εποχή μας—Το άσπρο ελάφι». Το είχα αγοράσει τουλάχιστον τρεις φορές, και αυτό επειδή το δάνειζα από εδώ κι από εκεί και πολύ βολικά ξεχνούσαν να μου το επιστρέψουν.
(Στην κουμπάρα μου το είχα δανείσει πριν μας παντρέψει, και νομίζω πριν ακόμα παντρευτεί και η ίδια. Το ξέρω, το φλερτ μας κινείται με βήματα χελώνας :)
Το βιβλίο είναι γραμμένο στη δεκαετία του 40 από τον κύριο Τζέιμς Θέρμπερ, Αμερικανό δημοσιογράφο—συγγραφέα—σκιτσογράφο, ο οποίος έχει πεθάνει από το 1961. Είναι προσαρμογές μύθων του Αισώπου, παραμυθιών των Γκριμ και Άντερσεν, συν ένα μεγάλο απολαυστικό παραμύθι (Το άσπρο ελάφι).
Λοιπόν, δεν θα αντιγράψω εδώ την κατάρα που είχα γράψει σε μια από τις πρώτες σελίδες για όποιον μου φάει και αυτό το αντίτυπο. Η πιο κλασική ιστορία όταν περιγράφω το βιβλίο, είναι «Το κοριτσάκι και ο Λύκος», αλλά αφού κάποιος άλλος έχει κάνει τον κόπο να το δακτυλογραφήσει, δεν θα τον κάνω κι εγώ.
Αντιθέτως, θα παραθέσω τρεις από τις αγαπημένες μου ιστορίες. Τη μία θα την παραθέσω στα Αγγλικά, διότι παρότι ο Σωτήρης Κακίσης έκανε πολύ καλή δουλειά στη μετάφραση, η συγκεκριμένη ιστορία έχει ένα λογοπαίγνιο που χάνει όταν αποδίδεται στα ελληνικά. Θαυμάστε πώς ακούγονται οι ιστορίες σαν να είναι πρόσφατες. Είναι η απόδειξη πως εξελισσόμαστε πολύ τεχνολογικώς, αλλά ελάχιστα ηθικώς.
The very proper gander
Not so very long ago there was a very fine gander. He was strong and smooth and beautiful and he spent most of his time singing to his wife and children. One day somebody who saw him strutting up and down in his yard and singing remarked, "There is a very proper gander." An old hen overheard this and told her husband about it that night in the roost. "They said something about propaganda," she said. "I have always suspected that," said the rooster, and he went around the barnyard next day telling everybody that the very fine gander was a dangerous bird, more than likely a hawk in gander's clothing. A small brown hen remembered a time when at a great distance she had seen the gander talking with some hawks in the forest. "They were up to no good," she said. A duck remembered that the gander had once told him he did not believe in anything. "He said to hell with the flag, too," said the duck. A guinea hen recalled that she had once seen somebody who looked very much like the gander throw something that looked a great deal like a bomb. Finally everybody snatched up sticks and stones and descended on the gander's house. He was strutting in his front yard, singing to his children and his wife. "There he is!" everybody cried. "Hawk-lover! Unbeliever! Flag-hater! Bomb-thrower!" So they set upon him and drove him out of the country.
Moral: Anybody who you or your wife thinks is going to overthrow the government by violence must be driven out of the country.
Η Αρκούδα του Πέρα Βρέχει
Στα δάση του Φαρ Ουέστ, ζούσε κάποτε μια καφέ αρκούδα που ήταν του πέρα βρέχει, παιδιά. Πήγαινε σ' ένα μπαρ και πούλαγε υδρόμελι κι έπινε δυο ποτηράκια. Μετά, ακούμπαγε λίγα λεφτά στον πάγκο κι έλεγε: «Κέρνα τους μικρούς που ιδρώνουν στο μέσα δωμάτιο.» Ύστερα γύρναγε σπίτι. Στο τέλος, όμως, το 'ριξε στο πιοτό κι έπινε σόλο απ' τ' άγρια χαράματα. Τη νύχτα παραπατώντας γύριζε σπίτι, αναποδογύριζε με μια κλοτσιά την ομπρελοθήκη, έριχνε κάτω με μπουνιές τ' αμπαζούρ κι έχωνε ως τους αγκώνες τα χέρια στα τζάμια. Μετά κατέρρεε, κουτρουβαλιαζότανε και την έβγαζε μπρούμυτα στα πλακάκια. Η γυναίκα του ήταν καταστεναχωρημένη και τα παιδιά του κατατρομοκρατημένα.
Κάποτε ο αρκούδος είδε το λάθος στη ζωή του και άρχισε να διορθώνεται. Στο τέλος, έγινε διάσημος αντιαλκοολιστής κι ένας ταμένος κήρυκας της εγκράτειας. Σ' όποιον ερχότανε σπίτι του, έβγαζε λόγο για τα τρομερά αποτελέσματα του αλκοολισμού, και κόμπαζε για το πόσο δυνατός κι υγιής είχε γίνει από τότε που ούτε τ' άγγιζε το παλιόπραμα. Για να τ' αποδείξει, μάλιστα, στεκότανε ανάποδα όρθιος κι έκανε ρόδα στα δωμάτια, αναποδογυρίζοντας την ομπρελοθήκη, ρίχνοντας κάτω με μπουνιές τ' αμπαζούρ και χώνοντας ως τους αγκώνες τα χέρια του στα τζάμια. Μετά σωριαζότανε στο πάτωμα ανάσκελα, αποκαμωμένος απ' την υγιεινή του άσκηση, κι αποκοιμιότανε. Η γυναίκα του ήταν καταστεναχωρημένη και τα παιδιά του κατατρομοκρατημένα.
Επιμύθιο: μπορεί κανείς να σωριαστεί μπρούμυτα, αλλά και να γείρει υπερβολικά προς τα πίσω.
Η μετρίως έξυπνη μύγα
Μια μεγάλη αράχνη στο παλιό σπίτι έφτιαξε έναν ιστό ωραιότατο, για να πιάνει μύγες. Κάθε φορά που μια μύγα ακουμπούσε στον ιστό και παγιδευότανε πάνω του, η αράχνη την καταβρόχθιζε, έτσι ώστε, όταν θα πέρναγε καμιά άλλη μύγα, να νομίζει πως ο ιστός ήταν ένα μέρος ασφαλές και ήσυχο, να ξεκουραστεί.
Μια μέρα, μια μετρίως έξυπνη μύγα βούιζε γύρω και πάνω απ' τον ιστό τόση πολλή ώρα χωρίς να προσγειώνεται, που η αράχνη παρουσιάστηκε και είπε «Έλα κάτω, μωρέ.»
Η μύγα όμως ήταν αρκετά έξυπνη για τα κιλά της αράχνης, κι είπε: «Ποτέ δεν προσγειώνομαι σε μέρη που δε βλέπω να υπάρχουν κι άλλες μύγες, και δε βλέπω καθόλου άλλες μύγες στο σπίτι σας.» Έτσι, πέταξε μακριά μέχρι που έφτασε σ' ένα μέρος όπου υπήρχαν πάρα πολλές άλλες μύγες. Ετοιμαζότανε να εγκατασταθεί ανάμεσά τους όταν μια μέλισσα εμβουίστηκε κι είπε: «Στάσου, βλάκα, το χαρτί έχει κόλλα. Όλες αυτές οι μύγες είναι πιασμένες.»
«Μην είσαι ανόητη», είπε η μύγα, «απλώς χορεύουνε.»
Κατέβηκε, λοιπόν, κάτω και κόλλησε στη μυγοπαγίδα μ' όλες τις άλλες μύγες.
Επιμύθιο: δεν υπάρχει ασφάλεια στους αριθμούς, ούτε σε οτιδήποτε άλλο.
Και μιας και πλησιάζουν Χριστούγεννα, ιδού ακόμα μια ιδέα για δώρο: «Εν TAXI» από κάποιον παγκοσμίως άγνωστο Γιάννη Ψωμιάδη :) Νομίζω πως δεν έχει καμία σχέση με τον νομάρχη.
(Στην κουμπάρα μου το είχα δανείσει πριν μας παντρέψει, και νομίζω πριν ακόμα παντρευτεί και η ίδια. Το ξέρω, το φλερτ μας κινείται με βήματα χελώνας :)
Το βιβλίο είναι γραμμένο στη δεκαετία του 40 από τον κύριο Τζέιμς Θέρμπερ, Αμερικανό δημοσιογράφο—συγγραφέα—σκιτσογράφο, ο οποίος έχει πεθάνει από το 1961. Είναι προσαρμογές μύθων του Αισώπου, παραμυθιών των Γκριμ και Άντερσεν, συν ένα μεγάλο απολαυστικό παραμύθι (Το άσπρο ελάφι).
Λοιπόν, δεν θα αντιγράψω εδώ την κατάρα που είχα γράψει σε μια από τις πρώτες σελίδες για όποιον μου φάει και αυτό το αντίτυπο. Η πιο κλασική ιστορία όταν περιγράφω το βιβλίο, είναι «Το κοριτσάκι και ο Λύκος», αλλά αφού κάποιος άλλος έχει κάνει τον κόπο να το δακτυλογραφήσει, δεν θα τον κάνω κι εγώ.
Αντιθέτως, θα παραθέσω τρεις από τις αγαπημένες μου ιστορίες. Τη μία θα την παραθέσω στα Αγγλικά, διότι παρότι ο Σωτήρης Κακίσης έκανε πολύ καλή δουλειά στη μετάφραση, η συγκεκριμένη ιστορία έχει ένα λογοπαίγνιο που χάνει όταν αποδίδεται στα ελληνικά. Θαυμάστε πώς ακούγονται οι ιστορίες σαν να είναι πρόσφατες. Είναι η απόδειξη πως εξελισσόμαστε πολύ τεχνολογικώς, αλλά ελάχιστα ηθικώς.
The very proper gander
Not so very long ago there was a very fine gander. He was strong and smooth and beautiful and he spent most of his time singing to his wife and children. One day somebody who saw him strutting up and down in his yard and singing remarked, "There is a very proper gander." An old hen overheard this and told her husband about it that night in the roost. "They said something about propaganda," she said. "I have always suspected that," said the rooster, and he went around the barnyard next day telling everybody that the very fine gander was a dangerous bird, more than likely a hawk in gander's clothing. A small brown hen remembered a time when at a great distance she had seen the gander talking with some hawks in the forest. "They were up to no good," she said. A duck remembered that the gander had once told him he did not believe in anything. "He said to hell with the flag, too," said the duck. A guinea hen recalled that she had once seen somebody who looked very much like the gander throw something that looked a great deal like a bomb. Finally everybody snatched up sticks and stones and descended on the gander's house. He was strutting in his front yard, singing to his children and his wife. "There he is!" everybody cried. "Hawk-lover! Unbeliever! Flag-hater! Bomb-thrower!" So they set upon him and drove him out of the country.
Moral: Anybody who you or your wife thinks is going to overthrow the government by violence must be driven out of the country.
Η Αρκούδα του Πέρα Βρέχει
Στα δάση του Φαρ Ουέστ, ζούσε κάποτε μια καφέ αρκούδα που ήταν του πέρα βρέχει, παιδιά. Πήγαινε σ' ένα μπαρ και πούλαγε υδρόμελι κι έπινε δυο ποτηράκια. Μετά, ακούμπαγε λίγα λεφτά στον πάγκο κι έλεγε: «Κέρνα τους μικρούς που ιδρώνουν στο μέσα δωμάτιο.» Ύστερα γύρναγε σπίτι. Στο τέλος, όμως, το 'ριξε στο πιοτό κι έπινε σόλο απ' τ' άγρια χαράματα. Τη νύχτα παραπατώντας γύριζε σπίτι, αναποδογύριζε με μια κλοτσιά την ομπρελοθήκη, έριχνε κάτω με μπουνιές τ' αμπαζούρ κι έχωνε ως τους αγκώνες τα χέρια στα τζάμια. Μετά κατέρρεε, κουτρουβαλιαζότανε και την έβγαζε μπρούμυτα στα πλακάκια. Η γυναίκα του ήταν καταστεναχωρημένη και τα παιδιά του κατατρομοκρατημένα.
Κάποτε ο αρκούδος είδε το λάθος στη ζωή του και άρχισε να διορθώνεται. Στο τέλος, έγινε διάσημος αντιαλκοολιστής κι ένας ταμένος κήρυκας της εγκράτειας. Σ' όποιον ερχότανε σπίτι του, έβγαζε λόγο για τα τρομερά αποτελέσματα του αλκοολισμού, και κόμπαζε για το πόσο δυνατός κι υγιής είχε γίνει από τότε που ούτε τ' άγγιζε το παλιόπραμα. Για να τ' αποδείξει, μάλιστα, στεκότανε ανάποδα όρθιος κι έκανε ρόδα στα δωμάτια, αναποδογυρίζοντας την ομπρελοθήκη, ρίχνοντας κάτω με μπουνιές τ' αμπαζούρ και χώνοντας ως τους αγκώνες τα χέρια του στα τζάμια. Μετά σωριαζότανε στο πάτωμα ανάσκελα, αποκαμωμένος απ' την υγιεινή του άσκηση, κι αποκοιμιότανε. Η γυναίκα του ήταν καταστεναχωρημένη και τα παιδιά του κατατρομοκρατημένα.
Επιμύθιο: μπορεί κανείς να σωριαστεί μπρούμυτα, αλλά και να γείρει υπερβολικά προς τα πίσω.
Η μετρίως έξυπνη μύγα
Μια μεγάλη αράχνη στο παλιό σπίτι έφτιαξε έναν ιστό ωραιότατο, για να πιάνει μύγες. Κάθε φορά που μια μύγα ακουμπούσε στον ιστό και παγιδευότανε πάνω του, η αράχνη την καταβρόχθιζε, έτσι ώστε, όταν θα πέρναγε καμιά άλλη μύγα, να νομίζει πως ο ιστός ήταν ένα μέρος ασφαλές και ήσυχο, να ξεκουραστεί.
Μια μέρα, μια μετρίως έξυπνη μύγα βούιζε γύρω και πάνω απ' τον ιστό τόση πολλή ώρα χωρίς να προσγειώνεται, που η αράχνη παρουσιάστηκε και είπε «Έλα κάτω, μωρέ.»
Η μύγα όμως ήταν αρκετά έξυπνη για τα κιλά της αράχνης, κι είπε: «Ποτέ δεν προσγειώνομαι σε μέρη που δε βλέπω να υπάρχουν κι άλλες μύγες, και δε βλέπω καθόλου άλλες μύγες στο σπίτι σας.» Έτσι, πέταξε μακριά μέχρι που έφτασε σ' ένα μέρος όπου υπήρχαν πάρα πολλές άλλες μύγες. Ετοιμαζότανε να εγκατασταθεί ανάμεσά τους όταν μια μέλισσα εμβουίστηκε κι είπε: «Στάσου, βλάκα, το χαρτί έχει κόλλα. Όλες αυτές οι μύγες είναι πιασμένες.»
«Μην είσαι ανόητη», είπε η μύγα, «απλώς χορεύουνε.»
Κατέβηκε, λοιπόν, κάτω και κόλλησε στη μυγοπαγίδα μ' όλες τις άλλες μύγες.
Επιμύθιο: δεν υπάρχει ασφάλεια στους αριθμούς, ούτε σε οτιδήποτε άλλο.
Και μιας και πλησιάζουν Χριστούγεννα, ιδού ακόμα μια ιδέα για δώρο: «Εν TAXI» από κάποιον παγκοσμίως άγνωστο Γιάννη Ψωμιάδη :) Νομίζω πως δεν έχει καμία σχέση με τον νομάρχη.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)