Ξύπνησα από νωρίς επειδή ήθελα να κάνω κάτι, αλλά φυσικά ξύπνησε κι ο Αλέξανδρος. Τον βόλεψα λίγο στην τηλεόραση στα παιδικά της ΕΤ1, αλλά επειδή ευτυχία δεν είναι κάτι που βιώνεις αλλά κάτι που θυμάσαι, πήγε ο Αλέξανδρος, ξύπνησε και τον Μενέλαο και με φώναξαν.
Πάω μέσα, σηκώνω τον μικρό από την κούνια και λέω του Αλέξανδρου: «γιατί δεν τον άφησες κι άλλο να κοιμηθεί;»
«Μπαμπά, τον ξύπνησα να πάει να δει μικιμάους, όπως λέμε μακαρόνια μι κιμά.»
Τρίτη 12 Μαΐου 2009
Δευτέρα 11 Μαΐου 2009
Κι ύστερα ήρθαν οι μέλισσες
Σήμερα έτυχε να διαβάσω μια ανάρτηση του φίλου μου azrael
Παραδέχομαι ότι ήταν συγκινητικό. Αλλά... η πρώτη σκέψη που μου ήρθε στο μυαλό είναι "οι γυναίκες όταν νιώθουν ενοχές συνήθως παίρνουν πίπα. Οι άντρες γράφουν όμορφα ποιήματα"
Παραδέχομαι ότι ήταν συγκινητικό. Αλλά... η πρώτη σκέψη που μου ήρθε στο μυαλό είναι "οι γυναίκες όταν νιώθουν ενοχές συνήθως παίρνουν πίπα. Οι άντρες γράφουν όμορφα ποιήματα"
Τετάρτη 6 Μαΐου 2009
Σόι πάει το βασίλειο
Μου έχει πει η Αθανασία για φάσεις που κοιμάμαι και μιλάω για διάφορα, ή ξυπνάω χωρίς να έχω ξυπνήσει και λέω ή κάνω πράγματα και μετά δεν θυμάμαι τίποτα.
Πριν λίγο, περνούσα έξω από το δωμάτιο των μικρών, και ακούω τον μικρό Μενέλαο. Μπαίνω, και είναι καθιστός στο κρεβάτι του. Ο Αλέξανδρος κοιμάται ακόμα.
Σηκώνω τον μικρό, πάω να βγω από το δωμάτιο, ανοίγει τα μάτια του ο Αλέξανδρος και μου λέει:
«Μπαμπά, τα τσεχάσαμε τα εργαλεία, που πήραμε το λεωφορείο και πήγαμε στη δουλίτσα σου, και δεν μπορούσα να δουλέτσω.»
«Παιδί μου, όνειρο έβλεπες.»
«Όχι, όχι, τα εργαλεία, τα τσεχάσαμε. Δεν τα πήραμε για να μη τα χάσουμε. Πήγαμε βόλτα.»
Ακουμπάω τον μικρό κάτω (για να σουφρώσει και κάνα αυτοκινητάκι από το κρεβάτι του Αλέξανδρου), σηκώνω τον Αλέξανδρο, ακουμπάει το κεφάλι στον ώμο μου. Περιμένω λίγο, δεν αντιδράει, αλλά δεν ξέρω αν κοιμάται. Του λέω, «Άντε, είναι ώρα να δούμε Σασούκι.»
Τινάζεται και αναφωνεί: «Ναι!»
ΤΕΛΟΣ
υπό Αλέξανδρου Χ. Ίψεν
Πριν λίγο, περνούσα έξω από το δωμάτιο των μικρών, και ακούω τον μικρό Μενέλαο. Μπαίνω, και είναι καθιστός στο κρεβάτι του. Ο Αλέξανδρος κοιμάται ακόμα.
Σηκώνω τον μικρό, πάω να βγω από το δωμάτιο, ανοίγει τα μάτια του ο Αλέξανδρος και μου λέει:
«Μπαμπά, τα τσεχάσαμε τα εργαλεία, που πήραμε το λεωφορείο και πήγαμε στη δουλίτσα σου, και δεν μπορούσα να δουλέτσω.»
«Παιδί μου, όνειρο έβλεπες.»
«Όχι, όχι, τα εργαλεία, τα τσεχάσαμε. Δεν τα πήραμε για να μη τα χάσουμε. Πήγαμε βόλτα.»
Ακουμπάω τον μικρό κάτω (για να σουφρώσει και κάνα αυτοκινητάκι από το κρεβάτι του Αλέξανδρου), σηκώνω τον Αλέξανδρο, ακουμπάει το κεφάλι στον ώμο μου. Περιμένω λίγο, δεν αντιδράει, αλλά δεν ξέρω αν κοιμάται. Του λέω, «Άντε, είναι ώρα να δούμε Σασούκι.»
Τινάζεται και αναφωνεί: «Ναι!»
ΤΕΛΟΣ
υπό Αλέξανδρου Χ. Ίψεν
Κυριακή 3 Μαΐου 2009
Κακόγουστο;
Προετοιμαστείτε μέσα στο Σαββατοκύριακο και χτυπήστε κάρτα Δευτέρα πρωί στο γραφείο/κατάστημα/καφενείο με σομπρέρο, πόντσο κι ένα άλμπουμ στο χέρι, λέγοντας «Έφερα φωτογραφίες από το ταξιδάκι μου στο Με-ε-ε-ψού! …κό.»
Κράξτε με ελεύθερα, αν θέλετε. Από μεριάς μου, είναι μια μέθοδος να ξορκίσω το κακό.
Κράξτε με ελεύθερα, αν θέλετε. Από μεριάς μου, είναι μια μέθοδος να ξορκίσω το κακό.
Τρίτη 14 Απριλίου 2009
Αλλεργίες
Πριν μερικές ημέρες, το Star διαφήμιζε πως θα δείξει την «Επαφή» (Contact). Ήταν παρούσα και η κουνιάδα μου, η οποία δήλωσε «Η πιο βλακεία ταινία που έχει παίξει η Τζόντι Φόστερ.»
Σήμερα, λίγο πριν ξεκινήσει η «Επαφή», ήταν πάλι παρούσα η κουνιάδα μου. Κατά τη διάρκεια της καρτέλας «ΑΜΕΣΩΣ ΜΕΤΑ: Η επαφή», πάλι δήλωσε: «Η πιο βλακεία ταινία που έχει παίξει η Τζόντι Φόστερ.» Το μόνο που βρήκα να πω, ήταν «Η ταινία αδίκησε λίγο το βιβλίο του Σαγκάν, αλλά τι να κάνουμε;» Δεν μπορώ να περιγράψω το αίσθημα που με πιάνει όταν πλανάται ασυνεννοησία στον αέρα, αλλά φανταστείτε κάτι που έχει μια γερή δόση κούρασης και απογοήτευσης.
Παρεμπιπτόντως, όταν ακούω υποκειμενικές απόψεις εκπεφρασμένες υπό μορφήν οικουμενικής αλήθειας, τσινάω και θέλω να αντιδράσω, αλλά το έχω περιορίσει πολύ με το πέρασμα του χρόνου, επειδή παλαιότερες αντιδράσεις άλλων ανθρώπων που έχουν υποπέσει στο —κατ' εμέ— παράπτωμα, ήταν «μα εννοείται πως αφού μιλάω εγώ, την άποψή μου λέω», κι αν τους αναφέρω πως «η γλώσσα κόκκαλα δεν έχει και κόκκαλα τσακίζει» ή κάτι αντίστοιχο που να άπτεται της σημασίας που έχει η όποια επιλογή λέξεων, ύφους, ακόμα και χρονισμού εκφοράς του λόγου, μου λένε πως «κολλάω σε λεπτομέρειες». Συνήθως σταματάω εκεί, εκτός αν είναι άσχημη η μέρα μου και είναι ανάδρομη η Έριδα, οπότε το φυλάω και μεταχρονολογημένα πετάω μερικές δια χειρός επιλεγμένες και ωριμασμένες φυσικά στον ήλιο λεπτομέρειες για να κολλήσουν οι άλλοι. Αν έχω όρεξη. Άνθρωπος είμαι κι εγώ, ικανός για τα καλύτερα και τα χειρότερα, με φυσική τάση προς τα χειρότερα.
Η παρούσα ανάρτηση δεν είναι εξομολόγηση παραπόνου για την κουνιάδα μου, αν δεν είναι ήδη σαφές: δεν μου φταίει η κοπέλα, είναι δηλωμένα αλλεργική στην ΕΦ, και δεν είναι η μόνη. Πολύς κόσμος θεωρεί πως ένα έργο (βιβλίο, ταινία) κατηγοριοποιείται ως ΔΡΑΜΑ ή ΚΩΜΩΔΙΑ ή ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ή ΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΟ ή ΙΣΤΟΡΙΚΟ ή ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟ ή ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΦΑΝΤΑΣΙΑ, αλλά ένα από αυτά. Σαν να λέμε, εσύ είσαι ή ΠΑΣΟΚ ή ΝΔ ή ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ ή ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ ή ΠΑΤΡΙΝΟΣ ή ΟΙΚΟΛΟΓΟΣ κ.τ.λ, αλλά ένα από αυτά. Είναι γνωστό πως οι άνθρωποι έχουν δυσκολία να φανταστούν πολλούς άξονες κάθετους μεταξύ τους. Για πολλούς το όριο είναι στους τρεις άξονες (διπλωπικής όρασης γαρ), σε άλλους είναι δύο (η Γη είναι επίπεδη), και για αρκετούς, απ' ό,τι καταλαβαίνω, ένας άξονας είναι αρκετός για πάσα δυνατή χρήση.
Σημειωτέον, την ταινία την είδα όταν ήρθε στους ελληνικούς κινηματογράφους, έχοντας διαβάσει το βιβλίο του Sagan. Η ταινία, όπως σχεδόν όλες οι βασισμένες σε βιβλίο, έκανε πολλές υποχωρήσεις και αλλαγές, ναι. Σε αυτή τη δεύτερη θέαση, προσπάθησα να το δω με το μάτι κάποιου που δεν έχει διαβάσει το βιβλίο, και, όσο το δυνατόν, προσποιήθηκα πως δεν είχα στη ζωή μου ιδιαίτερη επαφή με την ΕΦ. Ε, δεν μπόρεσα να δω την ταινία ως «βλακεία». Δεν είναι αριστούργημα του παγκόσμιου κινηματογράφου, και παρότι την νιώθεις αρκετά βεβιασμένη (υποψιάζεσαι πως από κάτω υπάρχει όγκος έργου που το στρίμωξαν), η ηθοποιία και οι διάλογοι είναι καλοί, η παραγωγή είναι προσεγμένη, το μήνυμα είναι σωστό. Αλλά είναι ΕΦ, γραμώτο. Μπορεί να μην έχει ρομπότ και λέιζερ και πίου-πίου που έχουν τα σκουπίδια που έχουν βγάλει το όνομα στην ΕΦ, αλλά είναι αναγνωρισίμως ΕΦ, οπότε «βλακεία».
Είπαμε, κούραση και απογοήτευση. Και ένα κενό στο στομάχι. Όχι κενό όπως όταν είσαι ερωτευμένος, αλλά κενό περιστραμμένο κατά 90° γύρω από τον τέταρτο κατά σειρά άξονα από τους κάθετους μεταξύ τους (hint hint :). Το smiley επειδή εγώ δεν είμαι ΣΟΒΑΡΟΣ xor ΙΛΑΡΟΣ.¹
Αξίζει να αναφέρω πως ήταν λίγο καιρό τώρα που σκεφτόμουν να γράψω μια τέτοια ανάρτηση, αλλά είχα ξεθυμάνει εκεί, με αποτέλεσμα να καθυστερήσει λίγο η ανάρτηση. Χάριν ευκολίας, ας πούμε πως εκεί ήταν η ταινία και εδώ το βιβλίο, που ανέκαθεν υπήρχαν στο μυαλό μου και γράφτηκαν ταυτόχρονα. Οι όποιες διαφορές στα δύο κείμενα (κάτι σαν τον Κρόνο/Carl και Δία/HAL του 2001) οφείλονται σε τοπικές χωροχρονικές ανωμαλίες.
Κατά τα άλλα, το Star προλογίζει τον Οδυσσέα με τον Armand Assante με τη μεγαλειώδους συλλήψεως φράση «Το Hollywood υποκλίνεται στην ελληνική μυθολογία» (περίπου). Ουά χα χα. Το Hollywood υποκλίνει την ελληνική μυθολογία, της χώνει έναν πούτσο ΝΑ! στον κώλο, με τα αρχίδια του να θωπεύουν την κλειτορίδα της και το πουτσοκέφαλο να γαργαλάει τις αμυγδαλές της. Το πατριωτικό σας ένστικτο θα μου φέρει αντίρρηση και θα μου υπενθυμίσει πως «εμείς είμαστε παραδοσιακά οι πουτσαράδες, από πού κι ως πού βρήκε το Hollywood τέτοια μαλαπέρδα;» και εγώ θα σας πω με συγκατάβαση «αυτά τα φτιάνουν με γκομπγιούτερ», και ξέρω από αυτά (έχω μαύρη ζώνη και τέσσερα νταν, ρε μαλάκα, νταν).
Το είπαν και οι RHCP: Space may be the final frontier, but it's made in a Hollywood basement. Μεγαλειώδης στίχος, όπως και ευρηματικότατος ο τίτλος του τραγουδιού (Californication³).
ΟΙ ΑΓΑΠΗΜΕΝΕΣ ΜΟΥ ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ
¹ για τους μη κομπιουτερίζοντες: αποκλειστική διάζευξη / eXclusive OR (σύμβολο ⊕) είναι μια πράξη της Boolean λογικής, που έχει αληθές αποτέλεσμα αν μόνο ο ένας (και αυστηρά μόνο ο ένας) από τους δύο όρους είναι αληθής. Αν και οι δύο είναι αληθείς ή ψευδείς, το αποτέλεσμα είναι ψευδές. Ή το ένα, ή το άλλο.²
² αν νομίζετε πως μπορούσα να χρησιμοποιήσω το xor και στο παράδειγμα ΠΑΣΟΚ ⊕ ΝΔ ⊕ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ ⊕ ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ ⊕ ΠΑΤΡΙΝΟΣ ⊕ ΟΙΚΟΛΟΓΟΣ, είστε πολύ γελασμένοι, και εγώ θα ήμουν ξεφτίλας προγραμματισταράς–αναληταράς, αφού αν ήμουν Πατρινός γαύρος πρασινοφρουρός, το αποτέλεσμα θα ήταν αληθές και το παράδειγμα θα ήταν άχρηστο για τη χρήση που ήθελα, και στο τέλος θα το έκλεινα το μαγαζί ως «πολύ ηλίθιος για να έχω δικό μου blog».⁴
³ αν δεν είναι προφανές, είναι μίξη του California και του fornication (fuck, λέει ο μύθος, σήμαινε Fornication Under Consent of the King)
⁴ Θα έπρεπε να υπάρχει ECDL ή αντίστοιχο για bloggers. Παλιά το λέγαμε «έκθεση ιδεών». Βέβαια, καθώς χρησιμοποιώ το αρκτικόλεξο ECDL, δεν είμαι σίγουρος αν το τεστ θα αποδείκνυε την ικανότητα ή την ηλιθιότητα.
Σήμερα, λίγο πριν ξεκινήσει η «Επαφή», ήταν πάλι παρούσα η κουνιάδα μου. Κατά τη διάρκεια της καρτέλας «ΑΜΕΣΩΣ ΜΕΤΑ: Η επαφή», πάλι δήλωσε: «Η πιο βλακεία ταινία που έχει παίξει η Τζόντι Φόστερ.» Το μόνο που βρήκα να πω, ήταν «Η ταινία αδίκησε λίγο το βιβλίο του Σαγκάν, αλλά τι να κάνουμε;» Δεν μπορώ να περιγράψω το αίσθημα που με πιάνει όταν πλανάται ασυνεννοησία στον αέρα, αλλά φανταστείτε κάτι που έχει μια γερή δόση κούρασης και απογοήτευσης.
Παρεμπιπτόντως, όταν ακούω υποκειμενικές απόψεις εκπεφρασμένες υπό μορφήν οικουμενικής αλήθειας, τσινάω και θέλω να αντιδράσω, αλλά το έχω περιορίσει πολύ με το πέρασμα του χρόνου, επειδή παλαιότερες αντιδράσεις άλλων ανθρώπων που έχουν υποπέσει στο —κατ' εμέ— παράπτωμα, ήταν «μα εννοείται πως αφού μιλάω εγώ, την άποψή μου λέω», κι αν τους αναφέρω πως «η γλώσσα κόκκαλα δεν έχει και κόκκαλα τσακίζει» ή κάτι αντίστοιχο που να άπτεται της σημασίας που έχει η όποια επιλογή λέξεων, ύφους, ακόμα και χρονισμού εκφοράς του λόγου, μου λένε πως «κολλάω σε λεπτομέρειες». Συνήθως σταματάω εκεί, εκτός αν είναι άσχημη η μέρα μου και είναι ανάδρομη η Έριδα, οπότε το φυλάω και μεταχρονολογημένα πετάω μερικές δια χειρός επιλεγμένες και ωριμασμένες φυσικά στον ήλιο λεπτομέρειες για να κολλήσουν οι άλλοι. Αν έχω όρεξη. Άνθρωπος είμαι κι εγώ, ικανός για τα καλύτερα και τα χειρότερα, με φυσική τάση προς τα χειρότερα.
Η παρούσα ανάρτηση δεν είναι εξομολόγηση παραπόνου για την κουνιάδα μου, αν δεν είναι ήδη σαφές: δεν μου φταίει η κοπέλα, είναι δηλωμένα αλλεργική στην ΕΦ, και δεν είναι η μόνη. Πολύς κόσμος θεωρεί πως ένα έργο (βιβλίο, ταινία) κατηγοριοποιείται ως ΔΡΑΜΑ ή ΚΩΜΩΔΙΑ ή ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ή ΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΟ ή ΙΣΤΟΡΙΚΟ ή ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟ ή ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΦΑΝΤΑΣΙΑ, αλλά ένα από αυτά. Σαν να λέμε, εσύ είσαι ή ΠΑΣΟΚ ή ΝΔ ή ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ ή ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ ή ΠΑΤΡΙΝΟΣ ή ΟΙΚΟΛΟΓΟΣ κ.τ.λ, αλλά ένα από αυτά. Είναι γνωστό πως οι άνθρωποι έχουν δυσκολία να φανταστούν πολλούς άξονες κάθετους μεταξύ τους. Για πολλούς το όριο είναι στους τρεις άξονες (διπλωπικής όρασης γαρ), σε άλλους είναι δύο (η Γη είναι επίπεδη), και για αρκετούς, απ' ό,τι καταλαβαίνω, ένας άξονας είναι αρκετός για πάσα δυνατή χρήση.
Σημειωτέον, την ταινία την είδα όταν ήρθε στους ελληνικούς κινηματογράφους, έχοντας διαβάσει το βιβλίο του Sagan. Η ταινία, όπως σχεδόν όλες οι βασισμένες σε βιβλίο, έκανε πολλές υποχωρήσεις και αλλαγές, ναι. Σε αυτή τη δεύτερη θέαση, προσπάθησα να το δω με το μάτι κάποιου που δεν έχει διαβάσει το βιβλίο, και, όσο το δυνατόν, προσποιήθηκα πως δεν είχα στη ζωή μου ιδιαίτερη επαφή με την ΕΦ. Ε, δεν μπόρεσα να δω την ταινία ως «βλακεία». Δεν είναι αριστούργημα του παγκόσμιου κινηματογράφου, και παρότι την νιώθεις αρκετά βεβιασμένη (υποψιάζεσαι πως από κάτω υπάρχει όγκος έργου που το στρίμωξαν), η ηθοποιία και οι διάλογοι είναι καλοί, η παραγωγή είναι προσεγμένη, το μήνυμα είναι σωστό. Αλλά είναι ΕΦ, γραμώτο. Μπορεί να μην έχει ρομπότ και λέιζερ και πίου-πίου που έχουν τα σκουπίδια που έχουν βγάλει το όνομα στην ΕΦ, αλλά είναι αναγνωρισίμως ΕΦ, οπότε «βλακεία».
Είπαμε, κούραση και απογοήτευση. Και ένα κενό στο στομάχι. Όχι κενό όπως όταν είσαι ερωτευμένος, αλλά κενό περιστραμμένο κατά 90° γύρω από τον τέταρτο κατά σειρά άξονα από τους κάθετους μεταξύ τους (hint hint :). Το smiley επειδή εγώ δεν είμαι ΣΟΒΑΡΟΣ xor ΙΛΑΡΟΣ.¹
Αξίζει να αναφέρω πως ήταν λίγο καιρό τώρα που σκεφτόμουν να γράψω μια τέτοια ανάρτηση, αλλά είχα ξεθυμάνει εκεί, με αποτέλεσμα να καθυστερήσει λίγο η ανάρτηση. Χάριν ευκολίας, ας πούμε πως εκεί ήταν η ταινία και εδώ το βιβλίο, που ανέκαθεν υπήρχαν στο μυαλό μου και γράφτηκαν ταυτόχρονα. Οι όποιες διαφορές στα δύο κείμενα (κάτι σαν τον Κρόνο/Carl και Δία/HAL του 2001) οφείλονται σε τοπικές χωροχρονικές ανωμαλίες.
Κατά τα άλλα, το Star προλογίζει τον Οδυσσέα με τον Armand Assante με τη μεγαλειώδους συλλήψεως φράση «Το Hollywood υποκλίνεται στην ελληνική μυθολογία» (περίπου). Ουά χα χα. Το Hollywood υποκλίνει την ελληνική μυθολογία, της χώνει έναν πούτσο ΝΑ! στον κώλο, με τα αρχίδια του να θωπεύουν την κλειτορίδα της και το πουτσοκέφαλο να γαργαλάει τις αμυγδαλές της. Το πατριωτικό σας ένστικτο θα μου φέρει αντίρρηση και θα μου υπενθυμίσει πως «εμείς είμαστε παραδοσιακά οι πουτσαράδες, από πού κι ως πού βρήκε το Hollywood τέτοια μαλαπέρδα;» και εγώ θα σας πω με συγκατάβαση «αυτά τα φτιάνουν με γκομπγιούτερ», και ξέρω από αυτά (έχω μαύρη ζώνη και τέσσερα νταν, ρε μαλάκα, νταν).
Το είπαν και οι RHCP: Space may be the final frontier, but it's made in a Hollywood basement. Μεγαλειώδης στίχος, όπως και ευρηματικότατος ο τίτλος του τραγουδιού (Californication³).
ΟΙ ΑΓΑΠΗΜΕΝΕΣ ΜΟΥ ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ
¹ για τους μη κομπιουτερίζοντες: αποκλειστική διάζευξη / eXclusive OR (σύμβολο ⊕) είναι μια πράξη της Boolean λογικής, που έχει αληθές αποτέλεσμα αν μόνο ο ένας (και αυστηρά μόνο ο ένας) από τους δύο όρους είναι αληθής. Αν και οι δύο είναι αληθείς ή ψευδείς, το αποτέλεσμα είναι ψευδές. Ή το ένα, ή το άλλο.²
² αν νομίζετε πως μπορούσα να χρησιμοποιήσω το xor και στο παράδειγμα ΠΑΣΟΚ ⊕ ΝΔ ⊕ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ ⊕ ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ ⊕ ΠΑΤΡΙΝΟΣ ⊕ ΟΙΚΟΛΟΓΟΣ, είστε πολύ γελασμένοι, και εγώ θα ήμουν ξεφτίλας προγραμματισταράς–αναληταράς, αφού αν ήμουν Πατρινός γαύρος πρασινοφρουρός, το αποτέλεσμα θα ήταν αληθές και το παράδειγμα θα ήταν άχρηστο για τη χρήση που ήθελα, και στο τέλος θα το έκλεινα το μαγαζί ως «πολύ ηλίθιος για να έχω δικό μου blog».⁴
³ αν δεν είναι προφανές, είναι μίξη του California και του fornication (fuck, λέει ο μύθος, σήμαινε Fornication Under Consent of the King)
⁴ Θα έπρεπε να υπάρχει ECDL ή αντίστοιχο για bloggers. Παλιά το λέγαμε «έκθεση ιδεών». Βέβαια, καθώς χρησιμοποιώ το αρκτικόλεξο ECDL, δεν είμαι σίγουρος αν το τεστ θα αποδείκνυε την ικανότητα ή την ηλιθιότητα.
Κυριακή 12 Απριλίου 2009
Ψιχία τηλεόρασης
Στο πρόσφατο επεισόδιο του House, ο θάνατος ενός ετοιμοθάνατου αναβάλλεται όταν η γυναίκα του καταρρέει δίπλα του. Γίνονται πολλά, και κάποια στιγμή παίζει να θυσιαστεί ο ετοιμοθάνατος για να ζήσει η γυναίκα του.
Ο House λέει, λοιπόν, για αυτό:
“If he's gonna do this,
he's gonna do this for love.”
Θα ήθελα πολύ, μα πάρα πολύ να δω πόσες φορές χρειάστηκε να ξαναγυριστεί αυτή η λήψη. Εγώ πάντως γέλασα.
(Αν έχετε δει το επεισόδιο και δεν έχετε ιδέα σε τι αναφέρομαι, το συζητάμε στα σχόλια).
Επίσης, θα ήθελα, να μην έχω δει το Heroes από το τελευταίο επεισόδιο της 1ης περιόδου μέχρι το 19 της 3ης, αλλά να μου τα συνόψιζε κάποιος και να έβλεπα μόνο τα 3×20 και μετά, όπου η σειρά ξαναγίνεται ενδιαφέρουσα. Το εννοώ.
Αυτά. Αϋπνίες είχα, είπα να πω μια βλακεία.
Ο House λέει, λοιπόν, για αυτό:
“If he's gonna do this,
he's gonna do this for love.”
Θα ήθελα πολύ, μα πάρα πολύ να δω πόσες φορές χρειάστηκε να ξαναγυριστεί αυτή η λήψη. Εγώ πάντως γέλασα.
(Αν έχετε δει το επεισόδιο και δεν έχετε ιδέα σε τι αναφέρομαι, το συζητάμε στα σχόλια).
Επίσης, θα ήθελα, να μην έχω δει το Heroes από το τελευταίο επεισόδιο της 1ης περιόδου μέχρι το 19 της 3ης, αλλά να μου τα συνόψιζε κάποιος και να έβλεπα μόνο τα 3×20 και μετά, όπου η σειρά ξαναγίνεται ενδιαφέρουσα. Το εννοώ.
Αυτά. Αϋπνίες είχα, είπα να πω μια βλακεία.
Παρασκευή 10 Απριλίου 2009
Τι θα γίνω όταν μεγαλώσω
΄Ενα απόγευμα είχε έρθει στο σπίτι ο πεθερός μου για να δει τα παιδιά. Είχε φέρει μαζί και τα εργαλεία του γιατί είχε να κάνει κάποιες δουλειές (δεν αφήνω τέτοιες ευκαιρίες να πάνε χαμένες). Αφού λοιπόν είχε τελειώσει με τα μερεμέτια, κάθησε ο άνθρωπος για να παίξει λίγο με τον Αλέξανδρο. Κάποια στιγμή μου λέει:
-Ο Αλέξανδρος μάλλον θα γίνει τεχνίτης. Όλο με τα κατσαβίδια θέλει να παίζει.
Γυρνάω και εγώ με ένα ψηλο-αγριεμένο ύφος και του λέω:
-Ο Αλέξανδρος θα γίνει ποδοσφαιριστής
Το βλέμμα το πεθερού μου παγώνει (ακολουθεί ο διάλογος που είχαμε):
Π: Είναι καλό τα παιδιά να ακολουθούν το δρόμο που θέλουν
Α: Το παιδί μου θα γίνει ποδοσφαιριστής γιατί το αποφάσισα εγώ
Π: Δηλαδή αν θέλεις να γίνει ηλεκτρολόγος θα τον εμποδίσεις;
Α: Αυτά δεν ισχύουν. Ο Αλέξανδρος θα γίνει ποδοσφαιριστής θέλει δε θέλει
Π: Καλό είναι οι γονείς να αφήνουν τα παιδιά να αποφασίσουν μόνα τους με τι θέλουν να ασχοληθούν.
Α: (Με ύφος) Άκου να δεις, ο Αλέξανρος θα γίνει ποδοσφαιριστής, θα είναι στο γήπεδο και θα κλέβει τη μπάλα από τον αντίπαλο παίχτη. Θα τρέχει σαν κεραυνός προς το τέρμα της αντίπαλης ομάδας. Θα περνάει τον τερματοφύλακα και μπροστά σε άδειο τέρμα θα πετάει την μπάλα άουτ.
(Χροιά φωνής όλο περηφάνεια). Και όταν όλη η εξέδρα θα φωνάζει "σου γαμώ τη μάνα, θα σηκώνομαι και θα φωνάζω -εγώ είμαι η μάνα του-"
ΥΓ: Τον τελευταίο καιρό προσπαθώ να πείσω τον Χρήστο να ξεκινήσει να παίζει 5x5 (δεν είμαι η μάνα του αλλά θα το βολέψω).
-Ο Αλέξανδρος μάλλον θα γίνει τεχνίτης. Όλο με τα κατσαβίδια θέλει να παίζει.
Γυρνάω και εγώ με ένα ψηλο-αγριεμένο ύφος και του λέω:
-Ο Αλέξανδρος θα γίνει ποδοσφαιριστής
Το βλέμμα το πεθερού μου παγώνει (ακολουθεί ο διάλογος που είχαμε):
Π: Είναι καλό τα παιδιά να ακολουθούν το δρόμο που θέλουν
Α: Το παιδί μου θα γίνει ποδοσφαιριστής γιατί το αποφάσισα εγώ
Π: Δηλαδή αν θέλεις να γίνει ηλεκτρολόγος θα τον εμποδίσεις;
Α: Αυτά δεν ισχύουν. Ο Αλέξανδρος θα γίνει ποδοσφαιριστής θέλει δε θέλει
Π: Καλό είναι οι γονείς να αφήνουν τα παιδιά να αποφασίσουν μόνα τους με τι θέλουν να ασχοληθούν.
Α: (Με ύφος) Άκου να δεις, ο Αλέξανρος θα γίνει ποδοσφαιριστής, θα είναι στο γήπεδο και θα κλέβει τη μπάλα από τον αντίπαλο παίχτη. Θα τρέχει σαν κεραυνός προς το τέρμα της αντίπαλης ομάδας. Θα περνάει τον τερματοφύλακα και μπροστά σε άδειο τέρμα θα πετάει την μπάλα άουτ.
(Χροιά φωνής όλο περηφάνεια). Και όταν όλη η εξέδρα θα φωνάζει "σου γαμώ τη μάνα, θα σηκώνομαι και θα φωνάζω -εγώ είμαι η μάνα του-"
ΥΓ: Τον τελευταίο καιρό προσπαθώ να πείσω τον Χρήστο να ξεκινήσει να παίζει 5x5 (δεν είμαι η μάνα του αλλά θα το βολέψω).
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)