Μαϊντανός, 50 λεπτά το ματσάκι

Ίσως η τιμή να είναι αρκετά ετεροχρονισμένη, και ο μαϊντανός να τιμάται περισσότερο πια.

Το σίγουρο είναι πως κανείς δεν πρόκειται να με πει μαϊντανό επειδή βγαίνω να πω την άποψή μου στο blog μου. Τελικά, ίσως αυτή να είναι η πραγματική μαγκιά του blog: κανείς δεν χρειάζεται να σε ρωτήσει για να μιλήσεις.

Περί γάμων ομοφύλων, λοιπόν, (υποκριτικά «όχι ομοφυλοφίλων»): ας παντρεύονται. Ας έχουν τα ίδια δικαιώματα στο γάμο όπως οι υπόλοιποι. Δεν είμαι ο πιο προχώ άνθρωπος που ξέρετε, αλλά πιστεύω πως σέβομαι το δικαίωμα του άλλου να ζήσει τη ζωή του όπως θέλει.

Έχω αντίρρηση, όμως, και βάσιμη, στο να αναθρέψουν παιδιά ομόφυλοι σύζυγοι. Όταν πήγα πρώτη δημοτικού, η μητέρα μου δεν είχε ξαναπαντρευτεί ακόμα (οι γονείς μου είχαν χωρίσει από όταν ήμουν 2½ ετών), και θυμάμαι πώς ένιωθα που δεν υπαγόμουν κι εγώ σε μια κανονική πυρηνική οικογένεια, όπως την παρουσίαζε το αλφαβητάρι και όπως είχαν οι περισσότεροι από τους συμμαθητάς μου. Θα μου πεις: μόνο αυτό είναι το πρόβλημα; Η σύγκριση με τους άλλους;

Τα παιδιά που θα μεγαλώσουν με ομόφυλους γονείς, θα έχουν πρόβλημα από τα άλλα παιδιά, και θα έχουν για αρκετές γενιές ακόμα (δεν ρισκάρω να προβλέψω αριθμό γενεών). Γιατί να τα υποβάλει κανείς σε τέτοια δοκιμασία; Υπέρ της απόψεώς μου είναι και ο διαχωρισμός γάμου και οικογένειας από το σύνταγμα και τους νόμους, τον οποίο διαχωρισμό χρησιμοποιούν και ως επιχείρημα οι υποστηρικτές του γάμου ομοφύλων.

Φαίνομαι να το περνάω πολύ ρηχά το θέμα, αλλά τι στο διάλο, για πάρτη μου γράφω. Αν με στριμώξει κανείς, μπορώ να επεκταθώ. Για την ώρα, σταματάω εδώ.

Το puzzle της εβδομάδας

Με αφορμή κάποιο σχόλιό μου σε άλλο blog, σας καλώ να ξεκινήσετε από εδώ:

アデヤ

και να καταλήξετε στο επώνυμο μιας διασημότητας της ελληνικής τηλεόρασης. Ο Αργύρης παρακαλείται να μην παίξει. Και ναι, είναι ακόμα ένα πρόβλημα που με τη βοήθεια της python θα λυνόταν πολύ πιο εύκολα.

Εν τω μεταξύ, μήπως να κάνουμε τρίτο παιδί με την συμβία; Έχει νόημα, αν βγάλουμε άδεια ταξί, οπότε οι τρεις νονοί, πια, θα το δουλεύουν σε οκτάωρες βάρδιες κι εμείς θα καθόμαστε. Εκτός κι αν βαφτίσω κι εγώ κανένα παιδί κάποιου άλλου πολυτέκνου.

Tonotil

Νύχτα, άγρια χαράματα, και χαζοβλέπω μια ταινία στο PC, διορθώνοντας υπότιτλους. Ο Αλέξανδρος κάτι δυσάρεστο θα βλέπει στον ύπνο του και αρχίζει τη σειρήνα. Τρέχω δίπλα του και ακουμπάω την πλάτη του. Σταματάει.

Τέτοιες στιγμές σε γιγαντώνουν.

ΥΓ το ξέρω πως κάποια στιγμή θα πέσω από το βάθρο. Το παλεύω να είμαι προετοιμασμένος.

3d art, μα εντελώς

Ελλείψει γρηγορότερων συνδέσεων, και μέχρι να τα ζητήσετε σε καλύτερη ποιότητα από εμένα, δείτε:

The Cathedral

Fallen Art

Επέλεξα επίτηδες τα μη αγγλικά links ώστε να μη ξέρετε τι θα δείτε, αν δεν τα έχετε δει.

Το βαθύτερο νόημα το βρίσκει ο καθένας μας. Οι βαθμοί που παίρναμε για τις απόψεις μας όταν κάναμε λογοτεχνία στο σχολείο ήταν από τις μεγαλύτερες απάτες που έχουν γίνει εις βάρος μας.

Παίξ'το έξυπνος

Online IQ Test

Startups

Το post αυτό δεν ενδείκνυται για ευαίσθητους (όσους έχουν απομείνει).

Αναζητώ συνεργάτες και κεφάλαια για μια επιχείρηση που θα χεστεί στο τάλιρο για πολλά χρόνια.

Συγκεκριμένα, θα ξεκινήσω μια παράνομη επιχείρηση που θα γεννάει κλώνους διασημοτήτων ειδικά μεγαλωμένους (κυρίως μεγαλωμένες, αν κρίνω από τα trends της αγοράς και γενικώς της ανθρωπότητας) και αναθρεμμένους (αναθρεμμένες, ομοίως) για την απόλαυση της πελατείας μου, που θα ανήκει στην αφρόκρεμα της κοινωνίας (είπαμε, τη λέμε αφρόκρεμα επειδή επιπλέει στο νερό, όπως άλλα πράγματα).

Τα συμβόλαια θα είναι 18χρονα (για να μην είμαστε και εντελώς ανήθικοι), γύρω στις €18000 το χρόνο ανά πελάτη.

Τεχνικές λεπτομέρειες/ανάγκες:

• Μπροστάντζα της εταιρίας θα είναι και καλά κρυογονική διατήρηση ιστών για αντιμετώπιση μελλοντικών ασθενειών των πελατών. Ας πούμε πως είναι παραπλήσιο αντικείμενο: τουλάχιστον αιτιολογεί ασφαλείς εγκαταστάσεις με σημαντικά μέτρα ασφαλείας.

• Θα χρειαστούμε τρίχες (στη χειρότερη) από διάσημες και διάσημους. Σημαντικά κεφάλαια θα αφιερωθούν για αυτό το σκοπό στις περιπτώσεις που οι διασημότητες είναι νεκρές εδώ και καιρό, ενώ για τους εν ζωή τα πράγματα θα είναι πιο εύκολα.

• Στις εγκαταστάσεις θα πρέπει να υπάρχει μια, for all practical purposes, βιόσφαιρα, όπου θα μεγαλώνουν όλα τα τέκνα/σκλαβάκια προς πώληση, προστατευμένα από τη γενετική τους κληρονομιά και γνώση.

• Θα περιέχεται αναγκαστικά και μονάδα τοκετών, για τις παρένθετες μητέρες, για να αποφευχθούν στατιστικά στοιχεία που θα οδηγήσουν στην επιχείρηση. Παρένθετες μητέρες θα βρεθούν, και αν υπάρχει ένας μηχανισμός συγκάλυψης (ζευγάρια που θα προσποιούνται πως είναι οι μελλοντικοί γονείς), θα καταφέρουμε να μην αποκαλυφθούμε δια εκείνης της οδού.

• Το προσωπικό που θα φροντίζει και θα μεγαλώνει τα παιδιά θα πρέπει να έχει επιλεγεί με μεγάλη προσοχή. Ίσως θα είναι καλύτερα να προέρχονται από κοινωνίες όπου η διεθνής κοσμική σκηνή δεν είναι και τόσο μέσα στην καθημερινότητα, άρα μιλάμε για φτωχά κράτη. Κούβα, διάφορες χώρες της Αφρικής, Θιβέτ, τέτοια πράγματα.

• Για πρακτικούς λόγους, τα παιδιά θα μεγαλώνουν μαθαίνοντας τα αγγλικά ως μητρική τους γλώσσα, με δεύτερη γλώσσα τη μητρική γλώσσα της διασημότητας. Ας πούμε, μια μικρή Lætitia Casta θα πρέπει να ξέρει γαλλικά, δεν συμφωνείτε;

• Προφανώς η διαφήμιση θα είναι στόμα με στόμα. Δεδομένης της παρανομίας του θέματος και της ενεργής εμπλοκής και άρα συνενοχής των πελατών, έχουμε μεγάλες πιθανότητες να μη μας πιάσουν ξεβράκωτους μεταμφιεσμένοι αστυνομικοί.

• Φυσικά, θα πρέπει να υπάρχει ένα πλάνο διαφυγής. Βάσει των κεφαλαίων που θα έχουν εισρεύσει, μια δεύτερη ταυτότητα δεν θα είναι δύσκολο να έχει εξασφαλιστεί τουλάχιστον για το ΔΣ.

• Ακόμα καλύτερα (και θρασύτερα), για την περίπτωση που όλα βγουν στη φόρα, με άλλο όνομα έχουν κατοχυρωθεί τα συγγραφικά δικαιώματα της ιστορίας ως απλή ΕΦ, ώστε όταν θα γίνει ταινία, να έχουμε κεφάλαια και από εκεί.

• Όταν το οργανωμένο έγκλημα μας πάρει χαμπάρι και ζητήσει μερίδιο, αναγκαστικά θα ανεβάσουμε τις τιμές. Ίσως να πρέπει εκ των προτέρων να είναι πιο ψηλά οι τιμές. Λίγες είναι οι βεβαιότητες της ζωής. Ο θάνατος είναι μία. Το νταβατζιλίκι μιας επικερδούς επιχείρησης είναι ακόμα μία.


Ανατριχιαστικό, ε; Η ιδέα ανταγωνίζεται στα ίσια το «Τζακ Μπάρον και η αιωνιότητα».

Φυσικά, δεν θα το κάνω. Από τον κώλο μου τα βγάζω.

Αλλά κάποιος θα το κάνει.

Άμα έχεις τέτοιους φίλους…

Ήμουν χτες το βράδυ σε πελάτη της εταιρίας μου, όπου ο Δντής Μηχανογραφήσεως είναι φίλος. Μιλούσαμε για τηλεοπτικές σειρές, και κάποια στιγμή είχαμε φτάσει στο Six Feet Under, από την οποία έχω δει γύρω στα τέσσερα επεισόδια, και επιθυμώ να δω περισσότερα, αλλά δεν προλαβαίνω. Μου μίλαγε, λοιπόν, για τη σειρά, και μου λέει:
«Το Six Feet Under, είναι μια σειρά που έχει ένα ύφος λίγο…» και κάνει μια παύση.
«…Ανάλαφρο.», προτείνω εγώ, για να διευκολύνω την εξέλιξη της συζήτησης, βασισμένος στις πινελιές που έχει η σειρά όταν ξεφεύγει από την πραγματικότητα.
«Τι ανάλαφρο, μωρέ βλάκα», μου λέει. «Αλλά βέβαια, με την μουσική που ακούς εσύ…»