Να τι παθαίνεις όταν αναλώνεσαι αλλού. Ξεζουμιάζεσαι, και μετά τι να γράψεις στο blog σου;
Στο Greek TV Subs, κάποιος για χαβαλέ έβαλε δημοσκόπηση δημοφιλίας ανάμεσα σε δύο σειρές: Battlestar Galactica (το καινούριο) και το Lost. Αυτό που για την πλειοψηφία ήταν χαβαλές, για κάποιους έγινε αιτία εκνευρισμού. Επειδή λοιπόν κάποιος πιο ώριμος έπρεπε να κάνει κάτι, αποφάσισα να βάλω τα πράγματα στη θέση τους.
Παρασκευή 8 Φεβρουαρίου 2008
Δευτέρα 4 Φεβρουαρίου 2008
Παλιές φυλλίες
♫ Όταν πηγαίναμε μαζί σχολείο ♫
με τον φίλο μου τον Αργύρη, είχαμε ένα θέμα που ήταν μια σκοτεινή κηλίδα στη σχέση μας: οι τυρόπιτες. Συγκεκριμένα, οι τυρόπιτες της Φώφης⁰. Βέβαια, δεν ήταν ακριβώς τυρόπιτες, αλλά φυλλόπιτες (δεν είχαν τυρί μέσα, ή μάλλον, δεν είχαν ακριβώς τυρί μέσα. Ήταν κάτι που έμοιαζε με τυρί. Το μόνο σίγουρο ήταν πως είχαν φύλλο (σφολιάτα), εξ ου και «φυλλόπιτα»).
Εγώ έπαιρνα τυρόπιτα, και ο Αργύρης ερχόταν να φάει μια μπουκιά. Εγώ έμαθα να κρατάω την τυρόπιτα από την άκρη, ίσα-ίσα να τη στηρίζω, επειδή ο Αργύρης μου έμαθε (δε χαρντ γουέι) πως μια τυρόπιτα είναι μια μπουκιά και κάτι. Επειδή λοιπόν εγώ ήμουν συναισθηματικώς (και φυσικώς) συνδεδεμένος με τα δάχτυλά μου, την κράταγα έτσι ώστε ο Αργύρης να φάει τη μπουκιά του και εμένα μου έμενε το κάτι.
Η σχέση μας έχει περάσει διάφορα στάδια. Κάποτε, ας πούμε, είχαμε άτυπο διαγωνισμό ποιος θα κλείσει το τηλέφωνο στον άλλο την ώρα που δεν το περιμένει. Τώρα τελευταία, βάλε εγώ τα παιδιά, βάλε ο Αργύρης τις όποιες εργένικες ασχολίες που δεν θυμάμαι πια τι θα μπορούσαν να είναι, είναι φορές που δεν μπορούμε να μιλήσουμε, ή απλώς βαριόμαστε.
Με παίρνει τηλέφωνο σήμερα, και θυμηθήκαμε για διάφορους λόγους τα παλιά. Δεν έχει πολλή σημασία αν χάσετε ποιος λέει τι, επειδή σε τέτοιες καταστάσεις το «εγώ» χάνει υπόσταση (συνεπώς, κι εγώ δεν είμαι σίγουρος ποιος είπε τι, και με ποια σειρά)
—…μάλιστα. Ωκαίει.
—Α, κλείνουμε;
—Γιατί, τι άλλο θέλεις;
—Θέλω και τυρόπιτα!
—Α. Θα σου φέρω. Έχω ακόμα μία από τις παλιές.
—Α, ωραία. Δε χαλάνε αυτές, άλλωστε. Το τυρί χαλάει.
—Αν και μάλλον έχει γίνει πια χορτόπιτα. Ή μανιταρόπιτα.
—Μυκητόπιτα.
—Bluecheesepie.
—Δεν θα μπορείς να τη βρεις.
—Να τη βρω, θα μπορώ, απλά θα χρειάζομαι τσεκούρι.
—Θα 'χει φύγει.
—Την έχω στην αυλή.
—Τυρόπιτα on the wild.
—Τυρόπιτα αλανιάρα.
…και άλλα τέτοια χαρούμενα. Αυτές οι στιγμές είναι οι καλύτερες, και άντε να τις μαζέψεις για να τις κάνεις σειρά στην τηλεόραση για να χεστείς στο τάλιρο. Μετά σου λένε για φαμπέζ, τι ευρηματικό αστείο, και τους λες για σγρήγορους και σε κοιτάνε με απορία.
⁰ Ο νονός του Αλέξανδρου, ο Γιάννης, που ήταν μαζί μας στο σχολείο, πήγαινε να πάρει επίσης φυλλόπιτα από την Φώφη. Καμιά φορά τύχαινε τον κυρ-Χρήστο, πατέρα της Φώφης, οπότε του έλεγε: «Φώφο, πιάσε μια τυρόπιτα».
με τον φίλο μου τον Αργύρη, είχαμε ένα θέμα που ήταν μια σκοτεινή κηλίδα στη σχέση μας: οι τυρόπιτες. Συγκεκριμένα, οι τυρόπιτες της Φώφης⁰. Βέβαια, δεν ήταν ακριβώς τυρόπιτες, αλλά φυλλόπιτες (δεν είχαν τυρί μέσα, ή μάλλον, δεν είχαν ακριβώς τυρί μέσα. Ήταν κάτι που έμοιαζε με τυρί. Το μόνο σίγουρο ήταν πως είχαν φύλλο (σφολιάτα), εξ ου και «φυλλόπιτα»).
Εγώ έπαιρνα τυρόπιτα, και ο Αργύρης ερχόταν να φάει μια μπουκιά. Εγώ έμαθα να κρατάω την τυρόπιτα από την άκρη, ίσα-ίσα να τη στηρίζω, επειδή ο Αργύρης μου έμαθε (δε χαρντ γουέι) πως μια τυρόπιτα είναι μια μπουκιά και κάτι. Επειδή λοιπόν εγώ ήμουν συναισθηματικώς (και φυσικώς) συνδεδεμένος με τα δάχτυλά μου, την κράταγα έτσι ώστε ο Αργύρης να φάει τη μπουκιά του και εμένα μου έμενε το κάτι.
Η σχέση μας έχει περάσει διάφορα στάδια. Κάποτε, ας πούμε, είχαμε άτυπο διαγωνισμό ποιος θα κλείσει το τηλέφωνο στον άλλο την ώρα που δεν το περιμένει. Τώρα τελευταία, βάλε εγώ τα παιδιά, βάλε ο Αργύρης τις όποιες εργένικες ασχολίες που δεν θυμάμαι πια τι θα μπορούσαν να είναι, είναι φορές που δεν μπορούμε να μιλήσουμε, ή απλώς βαριόμαστε.
Με παίρνει τηλέφωνο σήμερα, και θυμηθήκαμε για διάφορους λόγους τα παλιά. Δεν έχει πολλή σημασία αν χάσετε ποιος λέει τι, επειδή σε τέτοιες καταστάσεις το «εγώ» χάνει υπόσταση (συνεπώς, κι εγώ δεν είμαι σίγουρος ποιος είπε τι, και με ποια σειρά)
—…μάλιστα. Ωκαίει.
—Α, κλείνουμε;
—Γιατί, τι άλλο θέλεις;
—Θέλω και τυρόπιτα!
—Α. Θα σου φέρω. Έχω ακόμα μία από τις παλιές.
—Α, ωραία. Δε χαλάνε αυτές, άλλωστε. Το τυρί χαλάει.
—Αν και μάλλον έχει γίνει πια χορτόπιτα. Ή μανιταρόπιτα.
—Μυκητόπιτα.
—Bluecheesepie.
—Δεν θα μπορείς να τη βρεις.
—Να τη βρω, θα μπορώ, απλά θα χρειάζομαι τσεκούρι.
—Θα 'χει φύγει.
—Την έχω στην αυλή.
—Τυρόπιτα on the wild.
—Τυρόπιτα αλανιάρα.
…και άλλα τέτοια χαρούμενα. Αυτές οι στιγμές είναι οι καλύτερες, και άντε να τις μαζέψεις για να τις κάνεις σειρά στην τηλεόραση για να χεστείς στο τάλιρο. Μετά σου λένε για φαμπέζ, τι ευρηματικό αστείο, και τους λες για σγρήγορους και σε κοιτάνε με απορία.
⁰ Ο νονός του Αλέξανδρου, ο Γιάννης, που ήταν μαζί μας στο σχολείο, πήγαινε να πάρει επίσης φυλλόπιτα από την Φώφη. Καμιά φορά τύχαινε τον κυρ-Χρήστο, πατέρα της Φώφης, οπότε του έλεγε: «Φώφο, πιάσε μια τυρόπιτα».
Κυριακή 3 Φεβρουαρίου 2008
Βρείτε το λάθος
Παρακολουθήστε το ακόλουθο διασκεδαστικό (υποκειμενικά) video:
Κρυμμένο μπροστά στα μάτια σας, είναι ένα λάθος που έκανε ο υποφαινόμενος, το οποίο σε λιγότερο οπισθοδρομικές κοινωνίες από ό,τι η δική μας, ενδεχομένως και να επιφέρει την ποινή του θανάτου.
Θα υποκλιθώ μέχρι οξείας οσφυοισχιοαλγίας στον άντρα που θα το εντοπίσει πρώτος.
ΥΓ Όπως είπα, το λάθος το έκανα εγώ. Το συνειδητοποίησα την ώρα που έγραφα το video, αλλά με αρκετή ψυχραιμία, προσποιήθηκα πως δεν έγινε. Το διόρθωσα αφού σταμάτησα την εγγραφή. Αφού λοιπόν βρεθεί ο πρώτος που θα εντοπίσει το λάθος, θα ενημερώσω το post για την περαιτέρω έκκληση βοήθειας προς τον σωστό επαγγελματία που θα με γλιτώσει από την επικείμενη αγχόνη / γκιλοτίνα πέους.
Κρυμμένο μπροστά στα μάτια σας, είναι ένα λάθος που έκανε ο υποφαινόμενος, το οποίο σε λιγότερο οπισθοδρομικές κοινωνίες από ό,τι η δική μας, ενδεχομένως και να επιφέρει την ποινή του θανάτου.
Θα υποκλιθώ μέχρι οξείας οσφυοισχιοαλγίας στον άντρα που θα το εντοπίσει πρώτος.
ΥΓ Όπως είπα, το λάθος το έκανα εγώ. Το συνειδητοποίησα την ώρα που έγραφα το video, αλλά με αρκετή ψυχραιμία, προσποιήθηκα πως δεν έγινε. Το διόρθωσα αφού σταμάτησα την εγγραφή. Αφού λοιπόν βρεθεί ο πρώτος που θα εντοπίσει το λάθος, θα ενημερώσω το post για την περαιτέρω έκκληση βοήθειας προς τον σωστό επαγγελματία που θα με γλιτώσει από την επικείμενη αγχόνη / γκιλοτίνα πέους.
Τετάρτη 30 Ιανουαρίου 2008
Δεν με απασχολεί, αλλά για τον SQL server 2008
Όσοι ενδιαφέρεστε για τον SQL server 2008, θα ξέρετε ότι καθυστέρησε. Η ανακοίνωση της Microsoft είναι αξιοζήλευτα ξύλινη (ας πούμε, όταν ο Καραμανλής ο μικρός ξεκίνησε ως πρόεδρος του κόμματος, μίλαγε ημιανθρώπινα. Στην πορεία, μέχρι που τελικά έγινε πρωθυπουργός, ενσωματώθηκε για να μη τον φάνε λάχανο και πλέον είναι άξιος διάδοχος της KPM legacy) και απίστευτα αυτοσαρκαστική εν αγνοία του συγγραφέα: Microsoft SQL Server 2008 Roadmap Clarification.
Κλαριφικέισιον; Όσο καλά και να τα σπρέχαρα τα γαμημένα τα εγγλέζικα, δεν καταλαβαίνω. Αντιθέτως, μπορώ να φανταστώ κάποιον να διαβάζει το ως άνω κείμενο σε κάποιο μπαλκόνι και πλήθος λαού από κάτω να κρατάει πανό και να φωνάζει συνθήματα.
Απολαυστική έμμεση απάντηση διάβασα εδώ: “Microsoft Boy announces his School Homework”
Κλαριφικέισιον; Όσο καλά και να τα σπρέχαρα τα γαμημένα τα εγγλέζικα, δεν καταλαβαίνω. Αντιθέτως, μπορώ να φανταστώ κάποιον να διαβάζει το ως άνω κείμενο σε κάποιο μπαλκόνι και πλήθος λαού από κάτω να κρατάει πανό και να φωνάζει συνθήματα.
Απολαυστική έμμεση απάντηση διάβασα εδώ: “Microsoft Boy announces his School Homework”
Τρίτη 29 Ιανουαρίου 2008
ext2fs και swapfs
Είμαι ένας πολύ χαρούμενος geek (οι άσχετοι με τα τεχνικά προσπεράστε).
Χτες το πρωί βγήκε η νέα έκδοση ενός driver που χρησιμοποιώ εδώ και αρκετό καιρό (υποστήριξη του ext2 file system κάτω από τα windows) η οποία επιτέλους υποστηρίζει και UTF-8 κωδικοποίηση των ονομάτων αρχείων (πριν, περιοριζόμουν σε ό,τι έχει η κωδικοσελίδα των windows). Είμαι πολύ ευχαριστημένος από την συμπεριφορά του driver, και τώρα που είδα σωστά και τα ελληνικά που έχω γράψει από το Ubuntu, ανάσανα.
Από την άλλη, με ενοχλούσε που είχα linux swap partition στο φορητό που πήγαινε χαμένη όταν μπούταρα τα εξπί (έστω κι αν είχα το swapfile των windows σε ένα ext2 partition που είχα για κοινή χρήση μεταξύ linux και windows). Μια αναζήτηση που παλαιότερα δεν είχε αποδώσει, σήμερα απέδωσε: swapfs (είναι λίγο πιο κάτω στη σελίδα).
Βάζεις το swapfs.sys στο system32\drivers, πειράζεις ένα setting στη registry για να του πεις πού θα βρει swap partition, και αυτό είναι. Δεν το δοκίμασα ακόμα, οπότε αν ξαναμάθετε νέα μου, θα έχει δουλέψει!
Α, ναι: έχω βάλει και νέα videos στο youtube. Το δεξί λινκ προς χρήσιν σας.
ΥΓ μιας και άσχετοι μπαίνουν στο blog μου (για κάποιο λόγο που δεν γνωρίζω ακόμα), να προσθέσω δύο παρατηρήσεις:
‣ /dev/sda7 είχα στο swap. Στα windows, έπρεπε να βάλω \Device\Harddisk0\Partition6 . Να υποθέσω το προφανές: τα partitions είναι zero-based στα Windows (καλό είναι αυτό).
‣ τελικά, όταν το ext2ifs έγραφε filenames στην προ-UTF-8 εποχή του, έγραφε με κωδικοσελίδα CP737 και όχι Windows-1253 (έτσι εξηγείται γιατί είχα πρόβλημα με μερικά filenames παρ'ότι θεωρούσα πως δεν θα έπρεπε να έχω πρόβλημα). Αν τυχόν έχετε αποθηκευμένα ελληνικά filenames με το προηγούμενο ext2ifs και θέλετε να τα μετατρέψετε στο σωστό UTF-8, έφτιαξα το σχετικό σκριπτάκι python και μπορώ να σας το στείλω αν μου το ζητήσετε.
Χτες το πρωί βγήκε η νέα έκδοση ενός driver που χρησιμοποιώ εδώ και αρκετό καιρό (υποστήριξη του ext2 file system κάτω από τα windows) η οποία επιτέλους υποστηρίζει και UTF-8 κωδικοποίηση των ονομάτων αρχείων (πριν, περιοριζόμουν σε ό,τι έχει η κωδικοσελίδα των windows). Είμαι πολύ ευχαριστημένος από την συμπεριφορά του driver, και τώρα που είδα σωστά και τα ελληνικά που έχω γράψει από το Ubuntu, ανάσανα.
Από την άλλη, με ενοχλούσε που είχα linux swap partition στο φορητό που πήγαινε χαμένη όταν μπούταρα τα εξπί (έστω κι αν είχα το swapfile των windows σε ένα ext2 partition που είχα για κοινή χρήση μεταξύ linux και windows). Μια αναζήτηση που παλαιότερα δεν είχε αποδώσει, σήμερα απέδωσε: swapfs (είναι λίγο πιο κάτω στη σελίδα).
Βάζεις το swapfs.sys στο system32\drivers, πειράζεις ένα setting στη registry για να του πεις πού θα βρει swap partition, και αυτό είναι. Δεν το δοκίμασα ακόμα, οπότε αν ξαναμάθετε νέα μου, θα έχει δουλέψει!
Α, ναι: έχω βάλει και νέα videos στο youtube. Το δεξί λινκ προς χρήσιν σας.
ΥΓ μιας και άσχετοι μπαίνουν στο blog μου (για κάποιο λόγο που δεν γνωρίζω ακόμα), να προσθέσω δύο παρατηρήσεις:
‣ /dev/sda7 είχα στο swap. Στα windows, έπρεπε να βάλω \Device\Harddisk0\Partition6 . Να υποθέσω το προφανές: τα partitions είναι zero-based στα Windows (καλό είναι αυτό).
‣ τελικά, όταν το ext2ifs έγραφε filenames στην προ-UTF-8 εποχή του, έγραφε με κωδικοσελίδα CP737 και όχι Windows-1253 (έτσι εξηγείται γιατί είχα πρόβλημα με μερικά filenames παρ'ότι θεωρούσα πως δεν θα έπρεπε να έχω πρόβλημα). Αν τυχόν έχετε αποθηκευμένα ελληνικά filenames με το προηγούμενο ext2ifs και θέλετε να τα μετατρέψετε στο σωστό UTF-8, έφτιαξα το σχετικό σκριπτάκι python και μπορώ να σας το στείλω αν μου το ζητήσετε.
Δευτέρα 28 Ιανουαρίου 2008
This time, I go…
(ο ως άνω στίχος, επαναλαμβανόμενος δύο φορές, είναι στο τέλος του τραγουδιού, αλλά δυστυχώς το βίνντεοκλίπ τελειώνει λίγο πριν την εκφορά του στίχου).
Ο Χρηστάρας αφιερώνει στον φιλάρα τον Αργύραρο το παρακάτω άσμα:
με πολλή αγάπη και καθόλου αράπη. Τους στίχοι τους βρίσκεις εύκολα, αλλά τώρα που το Lycos μάλλον δεν δουλεύει πια, μπορείς να τους βρεις κι εδώ.
Ένα από τα λατρεμένα μου τραγούδια, για πολλούς λόγους. This time, I go.
Ο Χρηστάρας αφιερώνει στον φιλάρα τον Αργύραρο το παρακάτω άσμα:
με πολλή αγάπη και καθόλου αράπη. Τους στίχοι τους βρίσκεις εύκολα, αλλά τώρα που το Lycos μάλλον δεν δουλεύει πια, μπορείς να τους βρεις κι εδώ.
Ένα από τα λατρεμένα μου τραγούδια, για πολλούς λόγους. This time, I go.
Πέμπτη 17 Ιανουαρίου 2008
Κοπή της πίτας
Στη φετινή κοπή της πίτας της εταιρίας μου, θα γίνει και διαγωνισμός karaoke με δώρα. Είχε γίνει και πέρσι. Εννοείται πως τα διαθέσιμα τραγούδια είναι αρκετά περιορισμένα, με σαφή mainstream προσανατολισμό. Τι να τραγουδήσουν τύποι σαν κι εμένα;
Ας πούμε, εγώ ζήτησα να τραγουδήσω το “Don't leave me now” από το The Wall των Pink Floyd. Ζήτησα και σκηνικά για το φινάλε: τέσσερις τηλεοράσεις και ένα τσεκούρι.
Για κάποιο λόγο δε νομίζω να εγκριθεί.
Ας πούμε, εγώ ζήτησα να τραγουδήσω το “Don't leave me now” από το The Wall των Pink Floyd. Ζήτησα και σκηνικά για το φινάλε: τέσσερις τηλεοράσεις και ένα τσεκούρι.
Για κάποιο λόγο δε νομίζω να εγκριθεί.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)