Πέμπτη, 25 Φεβρουαρίου 2010

Ζντουπ

(Ήχος του κεφαλιού στον τοίχο)

Είμαι ψείρας, και μου αρέσει να ασχολούμαι με λεπτομέρειες. Υπάρχει το Αγγλοσαξωνικό ρητό “God is in the details”, για το οποίο δεν έχω πρόχειρο ελληνικό αντίστοιχο. Μάλιστα, κάποιος —ενοχλημένος από την εμμονή μου αυτή— με τον οποίο προσωρινά συνεργάστηκα (η εμμονή μου φρόντισε και για το προσωρινά :) με παρομοίασε με «ηλικιωμένη δασκάλα που ψάχνει λάθη», και είχε δίκιο. Τι να κάνεις. Ευτυχώς για 'μένα, υπάρχουν και άνθρωποι που καταλαβαίνουν τις προθέσεις μου, και κάνας-δύο που συμμερίζονται την εμμονή μου (ανεψέ!, για παράδειγμα), με τους οποίους όταν συνεργαζόμαστε θέλει προσπάθεια η αυτοσυγκράτηση (δηλαδή, να ξεκολλάμε από λεπτομέρειες και να συνεχίζουμε το θεάρεστο έργο μας), αν και τα πράγματα έχουν βελτιωθεί με την πάροδο του χρόνου.

Λοιπόν. Χάζευα κάτι για το οποίο είχα καλό προαίσθημα από όσα έχω διαβάσει και μου έχουν πει: τον πιλότο του “The Mentalist”. Πακέτο με το επεισόδιο ήταν και κάποιοι ελληνικοί υπότιτλοι που, σε γενικές γραμμές, είχαν σωστά ελληνικά, αν και σε λίγα σημεία είχαν μεταφραστικές ελλείψεις. Για παράδειγμα, βλέπουμε μια σκηνή εγκλήματος που υποτίθεται πως έκανε ένας cereal (:-) killer ονόματι Red John, όπου παρατηρούμε τα διακριτικά στοιχεία του εγκληματία, και κάποιος αστυνομικός αποφαίνεται: “Textbook Red John”. Ο υπότιτλος: «Βιβλίο Ρεντ Τζον». Το αντιπαρέρχομαι χωρίς να αντιπροτείνω καλύτερη μετάφραση.

Το ζντουπ σημείο, ήταν όταν ο πρωταγωνιστής κοιτάζει μια ευχετήρια κάρτα (ή κάτι αντίστοιχο) με τη φράση “Today it's the first day of the rest of your life”. Ο υπότιτλος μεταφράζει, και σε παρένθεση εξηγεί: «Σήμερα είναι η πρώτη μέρα της υπόλοιπης ζωής σου (στίχοι από το τραγούδι First Day του Timo Maas feaut. Brian Molko)»[sic]. Ούτε εδώ προτίθεμαι να εξηγήσω αυτό που θεωρώ προφανές.

Λίγο μετά, χτυπάει το τηλέφωνο, και ήταν ο νονός Αργύρης. Μου λέει το δικό του, του λέω κι εγώ τον δικό μου πόνο, χωρίς να εξηγήσω, αφού ξέρω πως θα καταλάβει, και όντως κατάλαβε και συμπόνεσε. Του λέω λίγο πιο μετά:

«Πες μου "καλημέρα".»
«…» (σιωπή, επειδή τώρα δεν ήταν σίγουρος πού το πάω)
«Πες μου "καλημέρα", ούτως ώστε την επόμενη φορά που θα γράψω "καλημέρα" σε υπότιτλο, να βάλω σε παρένθεση "χαρακτηριστική ατάκα του φίλου μου του Αργύρη."»

Ένα σφηνάκι κώνειο στην υγειά του Σωκράτη, που ήξερε κάτι βασικό για τον εαυτό του.

Τρίτη, 23 Φεβρουαρίου 2010

Video updates Φλεβάρη του '10

Το παιδί πρέπει να είναι έτοιμο για κάθε χρηματοληπτική δραστηριότητα. Εδώ βλέπετε μια session τύπου «Next top διάδοχος του διαδόχου του αποτέτοιου who thinks he can dance.»



Στο πλαίσιο των γενικών γνώσεων που προσπαθώ να δώσω στο παιδί, βασικό —νομίζω!— είναι να ξέρει να την κοπανάει από δύσκολες καταστάσεις στις οποίες σίγουρα θα βρεθεί στη ζωή του. Στην συγκεκριμένη περίπτωση, είναι η 4η φορά που έβγαινε μόνος του από το κρεβάτι του.



Και εδώ πώς να την κάνουμε ανώδυνα με ελαφρά πηδηματάκια από ένα τραπέζι (βλ.λ. δυσάρεστες ή βαρετές οικογενειακές συγκεντρώσεις):



Μια εναλλακτική καριέρα, είναι η τηλεπαρουσίαση προϊόντων προς αγοράν. Το πρόβλημα με το Μενέλαο είναι πως ξεχνάει πολύ γρήγορα το μάθημά του (ειδικά όταν έχει ρήματα όπως «ανάβω» και «ανοίγω» στο ίδιο κεφάλαιο) και, σαν αδιάβαστος μαθητής, προσπαθεί να χρονοτριβήσει μέχρι να χτυπήσει το κουδούνι.



Τώρα, μπορείτε να γελάσετε.

Σάββατο, 13 Φεβρουαρίου 2010

Spooky

Καθόμουν στην κουζίνα στο λάπτοπ, χτυπάει το τηλέφωνο, είναι ο νονός Αργύρης. Βγαίνω στο μπαλκόνι να κάνω και ένα τσιγάρο όση ώρα μιλάω, και κάποια στιγμή γυρνάω και βλέπω το Μενέλαο να κάθεται στο λάπτοπ και να κάνει κλικ εδώ κι εκεί. Πάω να ανοίξω την πόρτα να του πω «μη πειράξεις τίποτα!», και η πόρτα είναι κλειδωμένη από μέσα.

Είπατε κάτι;

Δεν έβλεπα, και δεν ξέρω αν το έκανε επίτηδες για να κάτσει με την ησυχία του, ή απλώς του αρέσει όταν βλέπει ένα μοχλό στη μία θέση να τον γυρνάει στην άλλη. Όπως και να έχει… οι οιωνοί δεν είναι καλοί. :)

Τετάρτη, 3 Φεβρουαρίου 2010

It's the end of the net as we know it

Εν αναμονή του γενικού καθίσματος του διαδικτύου σε μερικές ώρες από τώρα, να ευχηθώ στο φίλο Γιώργο καλό κουράγιο, έχει να σηκωθεί από νωρίς για να προλάβει τις λαϊκές αγορές με την πραμάτειά του.